Dat fatsoen zit in een aantal factoren, te beginnen bij de AVG en de eisen van die wet zelf. ‘Het is heel verstandig om transparant te communiceren en de regelgeving te kennen. Dat begint al bij het feit dat de zogeheten privacy verklaring (wat doe je met persoonsgevens) niet opgenomen mag worden in de algemene voorwaarden van een evenement. Het moet een apart document zijn. In het privacy statement is het zaak, in het geval van foto’s, helder te zijn over het feit dat een deelnemer aan het evenement gefotografeerd kan worden, om in het natraject ter verslaglegging van het evenement in deze en deze publicatie gepubliceerd te worden.’
Foto als persoonsgegeven: ga er integer mee om
Van Jaarsveld legt het vanuit zijn beroep uit: ‘Binnen de AVG is het zo dat als je een foto maakt waarop een herkenbaar persoon staat, dat die foto dan onder de noemer persoonsgegevens valt. Daarbij hadden we altijd al te maken met portretrecht en dat recht moet te allen tijde gerespecteerd worden. Ook nu nog. Dus maak ik een foto van een collega en zet daar een quote bij die hem of haar belachelijk maakt, of gebruik ik portretfoto’s om geld te verdienen, bijvoorbeeld door een campagne waar dat gezicht zonder mede weten centraal staat, dan kan die persoon zich beroepen op zijn portretrecht en het vruchtgebruik ervan. Het gaat daarbij ook om auteursrecht. De samenvatting was: ga er integer mee om.’
Leg alles vast in de privacyverklaring: wat sla je op, waarom, hoe lang en met welk doel
‘Een deel van die regelgeving zit nu in de AVG. Want ook binnen deze wetgeving mag het belang van een ander niet geschaad worden. En ook al zitten er restricties aan het gebruik van foto’s geschoten op evenementen, het gaat allemaal om goed fatsoen en professionele fotografen die weten waar ze mee bezig zijn. Als voorbeeld de EventBranche Borrel. Een netwerkevenement voor leden, met een besloten karakter, maar die zeker in het natraject een openbaar karakter heeft door de online verslaglegging. Precies dat moet worden vastgelegd in het privacy statement: wij gaan selectief en integer om met het gebruik van foto’s en video’s in publicaties achteraf. Een bezoeker die daarmee akkoord gaat, stemt in met de mogelijkheid dat zijn of haar in de publicatie gebruikt kan en mag worden. Het is heel slim om daar aan toe te voegen dat wanneer een bezoeker het gevoel heeft dat het niet gewenst is dat hij wordt ‘vastgelegd’, dat dit wordt aangegeven bij de fotograaf en dat die daar rekening mee zal houden.’
Meer druk op fotografen en spontaniteit, maar AVG belemmert niet
Met die uitleg durft Van Jaarsveld wel te stellen dat de AVG helemaal niet belemmerend hoeft te werken voor een evenementenfotograaf. ‘Spontaniteit en professionaliteit, goed fatsoen, dat is waar het om gaat. Aan de andere kant komt er wel meer druk op de manier van fotograferen en gaat de spontaniteit er een beetje vanaf. Maar ja, als ik fotografeer op een bedrijfsfeest en iemand is echt dronken, dan maak ik die foto niet. Dat deed ik al niet en doe ik nu ook niet. Door die normen en waarden aan te geven, is de AVG ook wel een soort pleidooi voor professionele fotografen. Tegelijkertijd zie je dat de techniek al meebeweegt, want inmiddels kun je op een social media platform als Facebook zelf al aangeven of je wel of niet getagd wilt worden. Wanneer je wel in de problemen komt? Nou, een mooi voorbeeld is iedere zondagochtend op televisie. Buitenhof. Dat programma begint altijd met een shot buiten op straat, waar je duidelijk ziet dat er onopvallend gefilmd wordt. Daar worden close-ups van mensen gemaakt….dat is door de AVG wel echt een dingetje!’
